
Amerykańskie hotele podniosły w 2025 roku średnią stawkę dzienną, a mimo to zarobiły mniej. Dane za cały rok z firmy CoStar pokazują, że ADR wzrósł o 0,9% do 160,54 USD. Obłożenie spadło do 62,3%, a RevPAR spadł po raz pierwszy od 2020 roku. Aby zwiększyć przychody hotelu bez podnoszenia cen, wykorzystaj dźwignie, których nie dotyka cena. Należą do nich: obłożenie w słabsze noce, wzorce pobytów, struktura pokoi, kanały rezerwacyjne i wydatki gości w obiekcie.
Cała branża postawiła na dźwignię cenową i straciła grunt pod nogami. To powinno zmienić podejście do własnej ceny. Najkosztowniejsze założenie w przychodach hotelu jest proste: opublikowana stawka to jedyna liczba, która się liczy. To tylko jedna liczba z ośmiu.
Stawka to najbardziej widoczna dźwignia przychodów. Rzadko jednak jest najskuteczniejsza.
Rozważmy 30-pokojowy hotel butikowy. Obłożenie wynosi 65%, a ADR to 120 GBP. Daje to RevPAR na poziomie 78 GBP oraz roczny przychód z pokoi na poziomie około 854 000 GBP. Po dodaniu 30 000 GBP z tytułu śniadań i parkingu otrzymujemy całkowity przychód na dostępną noc pokojową (TRevPAR). Wynosi on blisko 81 GBP.
TRevPAR to wskaźnik, wokół którego kręci się ten artykuł. Dzieli on cały przychód, pokoje i wszystko inne, przez liczbę dostępnych nocy pokojowych. RevPAR uwzględnia tylko pokój. TRevPAR uwzględnia całą działalność.
Zamrozimy tę stawkę 120 GBP do końca artykułu. Każdy funt, który dodamy od teraz, pochodzi z innego źródła.
Puste pokoje to największe niewykorzystane źródło przychodu. Nasz przykładowy hotel sprzedaje 7 118 nocy rocznie, a 3 832 pozostają niesprzedane. Większość tych pustych nocy przypada na wtorki, środy i tygodnie poza sezonem.
Zacznij ręcznie. Pobierz rezerwacje na kolejne 60 dni. Zaznacz każdą datę, w której tempo rezerwacji jest słabsze niż rok wcześniej. Obniż cenę tylko w te dni, a tam, gdzie popyt jest normalny, trzymaj stawkę. Cena 95 GBP w środku tygodnia, która się sprzedaje, jest lepsza niż 120 GBP, które stoi puste. Cena za noc to ruchomy cel, a nie obietnica.
To pętla, którą automatyzują narzędzia do cen dynamicznych. Narzędzia takie jak PriceLabs dostosowują każdą datę na podstawie obłożenia, tempa rezerwacji i lokalnych danych rynkowych. Obniżają ceny w słabszych terminach i utrzymują je w mocnych, bez codziennej ręcznej pracy.
Załóżmy, że nasz hotel wypełnia dodatkowe 400 słabszych nocy średnio po 95 GBP. To dodaje 38 000 GBP. Obłożenie rośnie w kierunku 69%. Opublikowana stawka ani razu się nie zmieniła.
Luki między rezerwacjami po cichu drenują przychody. Jeden gość rezerwuje piątek i sobotę. Inny rezerwuje od poniedziałku do czwartku. Niedziela zostaje osamotniona pomiędzy nimi, zbyt krótka luka, by wypełniły ją inne rezerwacje.
Sprawdzają się dwa rozwiązania. Po pierwsze, dostosuj zasady pobytu minimalnego wokół obłożonych weekendów. Dzięki temu rezerwacje nie zostawiają pojedynczych wolnych nocy. Po drugie, zaoferuj niewielką zniżkę gościom, którzy przedłużą pobyt o noc w luce. Narzędzia takie jak PriceLabs pozwalają ustawić ograniczenia pobytu minimalnego. Mogą się one zmieniać w zależności od sezonu i okna rezerwacji, zamiast pozostawać stałe przez cały rok.
Odzyskanie 75 nocy z luk rocznie po 120 GBP dodaje 8 000 GBP w naszym przykładowym hotelu. To jedna możliwa do uniknięcia luka tygodniowo. Większość niezależnych hoteli traci więcej.
Nie każdy pokój zarabia tyle samo. Gdy standardowe pokoje dwuosobowe wyprzedają się jako pierwsze, niezaspokojony popyt przenosi się na OTA i konkurencję. W tym samym czasie pokoje typu premium stoją puste.
Obserwuj kolejność wyprzedawania się pokoi według typu. Jeśli pokoje premium sprzedają się wolniej, oferuj płatne podwyższenie standardu przy rezerwacji i przy zameldowaniu. Podwyższenie standardu za 25 GBP to łatwe 'tak' dla gościa, który już zdecydował się na pobyt.
Trzy płatne podwyższenia standardu tygodniowo dodają naszemu hotelowi 4 000 GBP rocznie. Mała dźwignia, niemal zerowy koszt.
Każda rezerwacja z OTA wiąże się z prowizją. Załóżmy, że nasz hotel przyjmuje 60% rezerwacji przez OTA. Jego umowy przewidują średnio 15% prowizji. (W tym miejscu podstaw własną liczbę z umowy. Stawki prowizji różnią się w zależności od obiektu i rynku.) To około 77 000 GBP rocznie, które opuszcza hotel.
OTA nie da się wyeliminować i nie warto nawet próbować. Wypełniają pokoje, których nie da się wypełnić samodzielnie. Celem jest przesunięcie rezerwacji krańcowej. Zaoferuj niewielki bonus za rezerwację bezpośrednią: bezpłatne wcześniejsze zameldowanie, voucher na drinka, elastyczne okno anulacji. Zadbaj o widoczność stawki na stronie i szybkie działanie systemu rezerwacji. Dobry channel manager utrzymuje spójne stawki wszędzie, pozostawiając miejsce na konkurowanie dodatkami.
Przesunięcie dziesięciu punktów procentowych rezerwacji z OTA na kanał bezpośredni oszczędza prowizję. To około 12 800 GBP dla naszego hotelu. Po odjęciu kosztów bonusów, przyjmijmy 10 000 GBP.
Najtańszym gościem do sprzedaży jest ten, który trzyma już klucz do pokoju. Wydatki podczas pobytu nie wymagają budżetu marketingowego ani prowizji.
Klucz to odpowiedni moment i prostota. Zaoferuj późne wymeldowanie za 15 GBP, gdy pozwala na to popyt. Umieść w pokoju krótkie, czytelne menu room service i wspomnij o nim przy zameldowaniu. Zaproponuj śniadanie, gdy gość wspomni o wczesnym wyjściu. Personel recepcji potrzebuje jednego naturalnego zdania na każdą okazję. Nie potrzebuje scenariusza sprzedażowego.
Wyceniaj te dodatki świadomie. Późne wymeldowanie w wyprzedaną noc jest warte więcej niż w noc pustą. Przeglądaj wycenę dodatków co kwartał, podobnie jak strategie cenowe dla pokoi.
Średnio dodatkowe 4 GBP za zajętą noc brzmi jak niewiele. Przy 7 118 zajętych nocach daje to 28 000 GBP rocznie.
Pakiety zwiększają wydatki bez zmiany stawki za pokój. Pakiet 'kolacja i nocleg' albo 'późny niedzielny brunch' sprzedaje ten sam pokój wraz z dodatkami. Gość mógłby ich nie zamówić osobno. Gość widzi wartość. Hotel widzi wyższą wartość transakcji.
Twórz pakiety z tego, co już dobrze się sprawdza. Dwa lub trzy mocne pakiety są lepsze niż dziesięć słabych. Wyceniaj element pokojowy według standardowej stawki i pozwól, aby to dodatki podnosiły wartość.
Sto rezerwacji pakietowych rocznie przy dodatkowych wydatkach 60 GBP dodaje naszemu hotelowi 6 000 GBP. Około połowa tej kwoty to marża po kosztach. Skromny, powtarzalny efekt, który kumuluje się z dźwignią 5.
Budynek zarabia nie tylko na sypialniach. Parking kosztuje 8 GBP za noc. Spokojny salon staje się płatną przestrzenią spotkań dla lokalnych firm w dni powszednie rano. Niewykorzystywany pokój staje się biurem na wynajem dzienny.
Sprawdź każdy metr kwadratowy, który stoi bezczynnie przez ponad połowę czasu. Następnie wyceń go.
Nasz przykładowy hotel dodaje 12 000 GBP rocznie. Kwota ta pochodzi z opłat parkingowych i dwóch rezerwacji sal na spotkania w dni powszednie miesięcznie. Bez nowej powierzchni, bez nowego personelu.
Nie da się rozwijać liczby, na którą nikt nie patrzy. Większość niezależnych hoteli śledzi ADR i obłożenie. Niewiele śledzi TRevPAR, więc przychody z dodatków rosną i maleją bez nadzoru.
Stwórz prosty miesięczny arkusz: przychód z pokoi, przychód z dodatków według typu, przychód całkowity, podzielony przez dostępne noce pokojowe. Porównuj miesiąc do miesiąca oraz rok do roku. Piętnaście minut miesięcznie pokazuje, które dźwignie działają.
Narzędzia takie jak PriceLabs automatycznie obsługują dane po stronie pokoi. Portfolio Analytics oraz Report Builder śledzą ADR, obłożenie, RevPAR i tempo rezerwacji w jednym miejscu. Dzięki temu ręczny arkusz musi uwzględniać już tylko dodatki. Bardziej szczegółowa analityka pokazuje z kolei, które typy pokoi i daty zasługują na uwagę w następnej kolejności.
Osiem dźwigni, uszeregowanych według wymaganego nakładu i zwrotu. Zrób zrzut ekranu i oceń względem niego własny hotel.

Zacznij od dźwigni 1, 3 i 8. Kosztują niemal nic i zwracają się w ciągu miesiąca. Dźwignie 4, 6 i 7 wymagają wdrożenia, ale przynoszą efekty co roku.
Zsumujmy cały rok przykładowego hotelu. Słabsze noce przyniosły 38 000 GBP. Poprawa wzorców pobytu dodała 8 000 GBP. Podwyższenia standardu dodały 4 000 GBP. Przesunięcie na kanał bezpośredni zaoszczędziło 10 000 GBP. Wydatki podczas pobytu dodały 28 000 GBP. Pakiety dodały 6 000 GBP. Niewykorzystana przestrzeń dodała 12 000 GBP. To 106 000 GBP nowego przychodu, czyli wzrost o około 12%. TRevPAR wzrósł z 81 GBP do około 90 GBP. Opublikowana stawka przez cały czas pozostała na poziomie 120 GBP.
Dane za 2025 rok dowiodły, że sama stawka nie utrzyma hotelu. Hotele, które odnotowały wzrost, opierały się na obłożeniu, kanałach rezerwacyjnych i wydatkach gości. Wybierz w tym tygodniu dwie dźwignie z macierzy. Przypisz każdej liczbę i sprawdź ją po 30 dniach.
Tak. RevPAR to ADR pomnożone przez obłożenie. Wypełnienie większej liczby pokoi przy tej samej stawce podnosi go bezpośrednio. Nasz przykładowy hotel zwiększył przychód z pokoi o 46 000 GBP przy zamrożonej stawce 120 GBP. Osiągnął to, wypełniając słabsze noce i luki między rezerwacjami. Śledź oba wskaźniki w kluczowych wskaźnikach, aby zobaczyć, który z nich działa.
TRevPAR to całkowity przychód na dostępny pokój. Podziel cały przychód, w tym z pokoi, gastronomii, parkingu i dodatków. Uzyskaną sumę podziel przez liczbę dostępnych nocy pokojowych w danym okresie. Hotel z 30 pokojami, zarabiający 990 000 GBP rocznie, ma TRevPAR na poziomie około 90 GBP. Wskaźnik ten pokazuje wzrost, którego nie uwzględnia RevPAR. RevPAR pomija bowiem wszystko poza stawką za pokój.
Menu powinno być krótkie, widoczne i wspominane przy zameldowaniu. Oferty warto dopasować do naturalnych momentów. Na przykład zaproponuj śniadanie, gdy gość wspomina o wczesnym spotkaniu. Warto włączyć opcję kolacji do pakietu pobytowego. Dzięki temu zamówienie następuje już przy rezerwacji, a nie zależy od impulsu. Wycenę dodatków należy przeglądać co kwartał razem ze stawkami za pokoje.
Zamiast obniżać wszystko, warto celować zniżką precyzyjnie. Obniżaj ceny tylko w dniach ze słabszym tempem rezerwacji. Utrzymuj stawki tam, gdzie popyt jest normalny. Wykorzystuj pakiety, aby oszczędność wiązała się z dodatkowym wydatkiem. Uporządkowane oferty, takie jak oferty trzeciej nocy, wypełniają pokoje, lepiej chroniąc pozycję cenową niż zniżki stosowane bez wyjątku.


